SVETI EVTIHIJE PATRJARH CARIGRADSKI

Rodjen u Frigiji od roditelja blagocestivih. Otac mu
je bio oficir. Jednom se zabavljase decko Evtihije sa
vrsnjacima svojim, a zabava im bese u tome sto svak
pisase ime svoje na steni i pored imena onaj cin, koji
ce, po slutnji, u zivotu i dobiti. Kada dodje red na
Evtihija, on napisa: Evtihije patrijarh! U tridesetoj
godini posta igumanom jednog manastira amasijskog. A
kada mu bese cetrdeseta, godina posla ga Amasijski
mitropolit mesto sebe ne Peti vaseljenski sabor. Na
saboru on blistase kao sjajna zvezda medju ocima
crkve, kako svojom ucenoscu, tako i blagocescem. Kada
nasta prepirka, da li mogu jeretici posle svoje smrti
biti predani anatemi, on zastupase misljenje da mogu
pozivajuci se na Knjigu Carstva, 13, 1-8 i na IV knj.
Carstva 23, 16. I omile veoma caru Justinijanu i
patrijarhu Mini. Car ga mnogo pitase za savet, a Mina
(u to vreme veoma bogat) naznaci ga za svoga
naslednika i umoli cara, da to privede u delo. Tako i
bi. Dvanaest godina upravljase sveti Evtihije crkvom
mirno. No tada djavo dize buru protiv njega. Ta bura
dodje do samoga cara Justinijana. Prelesti se car,
naime, i pade u monofizitsku jeres aftartodoketa, koja
lazno ucase, da je Gospod Isus i pre vaskrsenja imao
telo bozansko i netrulezno, bez osecanja gladi i zedji
i bola. Evtihije odlucno ustane protiv te jeresi, zbog
cega ga car odagna u progonstvo, u njegov prvobitni
manastir. Tu prozive Evtihije dvanaest godina i osam
meseci, i pokaza se velikim cudotvorcem, isceljujuci
ljude od raznih bolesti molitvama i pomazivanjem
jelejem. Justinijan se pokaja i umre, a njega nasledi
Justin, koji povrati Evtihija opet na presto
patrijaraski, na kome ovaj svetitelj osta do smrti
mirno upravljajuci crkvom Bozjom. U svojoj
sedamdesetoj godini preseli se u carstvo Hrista
Gospoda, kome je verno i hrabro sluzio celoga svoga
zivota, 582. godine.

2. Svetih stodvadeset mucenika postradalih u Persiji

Kada car persijski Sapor opljacka vizantijske zemlje,
odvede u ropstvo stodvadeset hriscana. Posto ih uzalud
prisiljavase da se odreknu Hrista i poklone ognju,
baci ih u oganj i zive sazeze. Medju ovim mucenicima
bilo je i devet devica, Bogu posvecenih. Cesno svi
postradanje, izmedju 344. i 347. godine i preselise se
u dvore Cara Hrista.